تاريخ الطبرى ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٦٠

و از جمله حوادث ايام ملك وى خلقت آدم ابو البشر بود

آنگاه خداوند عز و جل نامها را به آدم ياد داد و دانشوران سلف دربارهء نامهايى كه به آدم ياد داد اختلاف كرده‌اند ، بعضى گفته‌اند نام همهء چيزها بود .

ذكر گويندهء اين سخن :

از ابن عباس روايت كرده‌اند كه خداوند عز و جل همه نامها را به آدم آموخت يعنى همهء نامهايى كه مردم دانند چون انسان و حيوان و زمين و دشت و دريا و كوه و خر و امثال آن و هم از ابن عباس روايت كرده‌اند كه خدا همه نامها را به آدم آموخت حتى نام چيزهاى نگفتنى .

از مجاهد نيز روايت كرده‌اند كه خدا نام همه مخلوق خويش را به آدم آموخت .

سعيد بن جبير گويد : نام همه چيز را به آدم آموخت حتى نام شتر و گاو و بز .

از قتاده نيز روايت كرده‌اند كه خدا عز و جل نام همه چيزها را به آدم آموخت يعنى گفت : « اين كوه است و اين درياست و اين فلان است و اين به همان است . » آنگاه چيزها را به فرشتگان نشان داد و گفت : « اگر راست مىگوييد نام اين چيزها را به من بگوييد . » بعضى ديگر گفته‌اند نامهاى خاصى را به آدم آموخت كه نامهاى فرشتگان بود .

ذكر گويندهء اين سخن :

از ربيع روايت كرده‌اند كه اين گفتار خدا كه فرمود « همه نامها را به آدم ياد داد » مقصود نام فرشتگان است . بعضى ديگر گفته‌اند نامهاى خاصى كه آدم