تاريخ الطبرى ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٢٨

سخن در اينكه در هر يك از شش روز مذكور در كتاب خداى چه چيزها خلق شد

پس به گفتهء اينان زمين پيش از آسمان خلق شد زيرا به روز يكشنبه و دو شنبه خلق شد .

و ديگران گفته‌اند خداى عز و جل زمين را با روزى كسان بيافريد اما آن را نگسترد . آنگاه به آسمان پرداخت و آن را هفت آسمان كرد و پس از آن زمين را بگسترد .

ذكر گويندهء اين سخن :

از ابن عباس روايت كرده‌اند كه خداوند عز و جل كه يك جا در گفتار عزيز خويش از خلقت زمين پيش از آسمان سخن آورده و جاى ديگر آسمان را پيش از زمين آورده از اين روست كه خداوند زمين و روزى كسان را پيش از آسمان بيافريد اما زمين را نگسترانيد . پس از آن به آسمان پرداخت و آن را هفت آسمان كرد آنگاه زمين را بگسترانيد و گفتار وى عز و جل چنين است كه زمين را پس از آن بگسترانيد .

و هم از ابن عباس روايت كرده‌اند كه « گفتار خداى عز و جل كه فرمود : پس از آن زمين را بگسترد . و آب و چراگاه از آن برون آورد و كوهها را ميخ كرد [ 1 ] مقصود اينست كه خداوند آسمانها و زمين را بيافريد و از خلقت آسمان پيش از روزى كسان فراغت يافت . آنگاه روزيها را در زمين بپراكند و زمينها را ميخ كرد و معنى گسترانيدن زمين همين بود كه روزيها و گياهان زمين جز به شب و روز راست نشدى و منظور از گفتار خدا عز و جل كه زمين را پس از آن بگسترانيد همين است مگر نشنيدى كه فرمود : « آب و چراگاه از آن برون آورد » .

ابو جعفر گويد : و گفتار درست به نزد ما سخن كسانى است كه گفته‌اند خداوند

[ 1 ] 79 : 30 تا 32