تاريخ الطبرى ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ١٤٤

روايت شعبى در اين باب :

پسران وى بودند و ندانم كه آيا از مادر فرس بودند يا نه .

گويد : عمليق پدر عمالقه بود كه در زمين پراكنده شدند و در مشرق و عمان و حجاز و شام و مصر مقر گرفتند و جباران شام كه نام كنعانيان داشتند از آنها بودند ، فرعونان مصر نيز از آنها بودند و مردم بحرين و قوم جاسم عمان و بنى هف مدينه و بنى سعد بن هزان و بنى مطر و بنى ازرق و اهل نجد و طايفهء بديل و راحل و غفار و مردم تيما و پادشاه حجاز مقيم تيما موسوم به ارقم از آنها بودند . در نجد نيز مقر داشتند و مردم طائف ، بنى عبد بن ضخم طايفه اى از عبس قديم ، نيز از اعقاب لاوذ بودند .

گويد : و بنى اميم بن لاوذ بن سام بن نوح در و بار به ريگزار

عالج مقر داشتند و بسيار شدند و به سبب گناهى كه كرده بودند عذاب خداى بدانها رسيد و نابود شدند و باقيماندهء آنها را نسناس گويند .

گويد : و فرزندان طسم بن لاوذ مقيم يمامه و اطراف بودند و بسيار شدند و به بحرين رفتند و طسم و عماليق و اميم و جاسم عرب بودند و زبانشان عربى بود و فارسيان مشرق كه به ديار پارسيان بودند به پارسى سخن كردند .

گويد : و فرزندان ارم بن سام بن نوح عوص بن ارم و غاثر بن ارم و حويل بن ارم بودند .

و عوص بن ارم ، غاثر بن عوص و عاد بن عوص و عبيل بن عوص را آورد و غاثر بن ارم ثمود بن غاثر و جديس بن غاثر را آورد كه همه عرب بودند و به زبان مضرى سخن كردند و عربان ، اين اقوام عرب را عاربه گفتند يعنى عرب اصيل كه عربى زبان مادريشان بود . و فرزندان اسماعيل بن ابراهيم را عربشدگان يعنى عربان نا اصيل گفتند كه وقتى ميان اقوام عرب مقر گرفتند به زبان آنها سخن گفتند .

پس عاد و ثمود و عماليق و اميم و جاسم و جديس و طسم عرب درست باشند .

قوم عاد و ثمود و عماليق و اميم و جاسم و جديس و طسم عرب درست باشند .

قوم عاد در همه ريگزار حضرموت تا يمن مقر داشت و قوم ثمود در حجر