صحيفة الزهراء ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٢٨

مقدمة مؤلف

از برخى از روايات استفاده مى شود كه در لحظات احتضار أمير

المؤمنين ( عليه السلام ) در خانه حضور نداشت ، وفقط أسماء در خانه بود ، وپس از

آنكه از دنيا رفتند ، امام حسن وحسين ( عليهما السلام ) وارد خانه شدند وگفتند : أسماء

مادر ما هيچ وقت در اين ساعت نمى خوابيد ، أو گفت : اى فرزندان رسول خدا

مادر شما نخوابيده بلكه از دنيا رفته است .

با شنيدن اين سخن فرياد كودكان برخاست وبه روى مادر افتادند ، وبا أو

به سخن گفتن پرداختند ، أسماء از آنان خواست كه پدرشان را كه در مسجد

حضور داشت آگاه سازند ، حضرت على ( عليه السلام ) در كنار همسر وفادارش قرار

گرفت وگفت : بعد از اين به چه كسى خود را تسلى دهم .

فرياد گريه وشيون تمام مرد وزن مدينه را فرا گرفت ، همانند روزى كه

پيامبر اسلام از دنيا رفت ، مردم در انتظار بودند كه جنازة را تشييع وبر آن نماز

گذارند ، امام تشييع را به تأخير انداخت تا به وصيت همسر عمل نمايد .

هنگامى كه ديدگان در خواب رفت وصداها به خاموش گرائيد امام آن

بدن نحيف را كه مصيبتهاى فراوان آن را چون هلال ماه خميده ساخته بود را

غسل داد ، ودرون كفن جاى داد ، وأو را با حنوط بهشتى كه پيامبر داده بود

حنوط كرد .

پس از مراسم به فرزندانش فرمود : اى حسن اى حسين اى زينب واى

أم كلثوم بيائيد وبا مادرتان خدا حافظي كنيد كه وقت جدائى رسيده ، تا بار ديگر

در بهشت با وى ملاقاة وديدار نمائيد .

كودكان كه منتظر چنين فرصتى بودند به سرعت آمده وخود را روى آن

بدن پاك افكندند ، آنگونه كه پروانه روى شمع مى افتد ، با صدائى آهسته