صحيفة الزهراء ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٢٥٣

2 - در بيماريش براي زنان مهاجرين وأنصار

به خدا سوگند صبح كردم در حالي كه نسبت به دنياي شما بي ميل ونسبت

به مردان شما ناراحتم ، آنان را از دهان خويش بدور افكنده ، وبعد از شناخت

حالشان به آنان بغض ورزيدم ، پس چه زشت است كندى شمشيرها وسستى

بعد از تلاش وسر بر سنگ خارا زدن ، وشكاف نيزه ها وفساد آراء وانحراف

انگيزه ها ، وچه زشت است ذخيرة هائى كه پيش فرستادند ، وخداوند بر آنان

خشم گرفته ودر عذاب جاودانه خواهند بود ، بدون شك مسئوليت اين عمل

به عهده ايشان بود وسنگينى آن بدوششان است ، وننگ وعارش دامن گيرشان

مى گردد ، پس اين شتر بيني بريده وزخم خورده باشد ، وگروه ستمكاران از

رحمت الهى بدورند .

واي بر آنان ، چگونه خلافت را از مواضع ثابت وبنيانهاى نبوت

وارشاد ، ومحل هبوط جبرئيل ، وآگاهان به أمور دين ودنيا دور ساختند ، آگاه

باشيد كه اين زيان بزرگى است ، وچه عيبى از على ( عليه السلام ) گرفتند ، به خدا سوگند

عيب أو شمشير برانش ، وبي اعتنائى به مرگ ، وشدت برخوردش ، وعقوبت

دردناكش ، واين كه غضبش در راه رضاى الهى بود .

به خدا سوگند اگر از راه روشن بدور رفته ، واز پذيرش طريق مستقيم كناره

مى گرفتند ، آنان را بسوى آن آورده وبر آن وأمي داشت ، وبه سهولت براهشان

مى برد ، واين شتر را سالم به مقصد مى رساند ، كه راهبرش را دچار زحمت نكند

وسواره اش را ملول نگرداند ، وآنان را به محل آب خوردنى مى رساند ، كه آبش

صاف وفراوان بوده واز آن لبريز باشد وهرگز كدر نگردد ، وايشان را از آنجا

سيراب بيرون مى آورد ، ودر پنهان وآشكار برايشان ناصح بود .