صحيفة الزهراء ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٢٥١
2 - در بيماريش براي زنان مهاجرين وأنصار
2 - در بيماريش براي زنان مهاجرين وأنصار
از اين پس واي بر من در هر صبح وشام ، پناهم از دنيا رفت ، وبازويم
سست شد ، شكايتم بسوى پدرم بوده واز خدا يارى مى خواهم ، پروردگارا نيرو
وتوانت از آنان بيشتر ، وعذاب وعقابت دردناكتر است .
حضرت على ( عليه السلام ) فرمود :
شايسته تو نيست كه واي بر من بگوئى ، بلكه سزاوار دشمن ستمگر
توست ، اى دختر برگزيده خدا واى باقيمانده نبوت ، از اندوه وغضب دست
بردار ، من در دينم سست نشده واز آنچه در حد توانم است مضائقه نمى كنم ،
اگر تو براي گذران روزيت نارا حتى ، بدان كه روزى تو نزد خدا ضمانت شده
وكفيل تو امين است ، وآنچه برايت آماده شده از آنچه از تو گرفته شده بهتر
است ، پس براي خدا صبر كن .
حضرت فاطمه ( عليها السلام ) فرمود : خدا مرا كافى است ، آنگاه ساكت شد .
( 2 ) خطبه آن حضرت
در بيماريش براي زنان مهاجرين وأنصار
سويد بن غفله گويد : هنگامى كه حضرت فاطمه ( عليها السلام ) بيمار شد ، به
همان بيمارى كه در اثر آن از دنيا رفت ، زنان مهاجرين وأنصار به عيادت ايشان
آمده وگفتند : اى دختر پيامبر خدا با اين بيمارى حالت چطور است ؟
آن حضرت حمد وسپاس الهى را گفته وبر پدرش درود فرستاد وفرمود :