صحيفة الزهراء ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٢٤

مقدمة مؤلف

كرانه هاي آسمان تيره وتار گرديد وخورشيد روز به تاريكى افتاد ،

وروزگار به سياهى گرائيد ، وزمين بعد از أو به نشانه تأسف بر آن حضرت

اندوهناك بوده ، وبر أو مىلرزد .

شهادت آن حضرت

حضرت فاطمه ( عليها السلام ) بعد از پيامبر نود روز وبه روايتي هفتاد وپنج روز

زندگى كرد ، در اين مدت هرگز شادمان ديده نشد وگويند در روز آخر از

زندگيش در بستر ساده خود قرار گرفته بود ، ساعتي از ساعات آن روز را

خوابيد ، وظاهرا در آن لحظات پدر خويش را در خواب ديد كه فرمود : دختر

عزيزم بسوى من بيا كه مشتاق تو هستم ، آن حضرت عرض كرد : من به ديدار

شما مشتاق تر وآرزومندترم ، پس پيامبر فرمود : تو امشب در نزد من خواهى بود .

زهرا ( عليها السلام ) از خواب خويش بيدار شد ، چشمانش را گشود ، نشاطش

بازگشت ، گوئى كه وى در درخشش شمع زندگانى خويش لحظاتى قبل از مرگ

قرار گرفته است .

أو از اينكه مى دانست به زودى از غمها وغصه هاى دنيا رها شده وبه پدر

بزرگوارش ملحق خواهد گرديد خرسند وشادمان بود ، از طرف ديگر قلبش را

آتش فرا گرفته بود ، چرا كه وى به زودى بايد همسر عزيز وكفو وشوى خود را

ترك مى كرد ، شوهرى كه در اين دنياي پر از قساوت وسنگدلى ياور وياورى

جز خداى تعالى وأو نداشت ، چرا كه در آن حوادث سهمگين تنها زهراى

مرضيه حامى وناصر مدافع ومؤنس أو بود ، اگر أو از دنيا مى رفت چه كسى

جاى أو را براي على ( عليه السلام ) مى گرفت .