صحيفة الزهراء ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٢٢٧

1 - بعد از غصب فدك

تا آنگاه كه صبح روشن از پرده شب برآمد ، وحق نقاب از چهره بركشيد ،

زمامدار دين به سخن در آمد ، وفرياد شيطانها خاموش گرديد ، خار نفاق از سر

راه برداشته شد ، وگره هاي كفر وتفرقه از هم گشوده گرديد ، ودهانهاى شما به

كلمه اخلاص باز شد ، در ميان گروهى كه سپيدرو وشكم به پشت چسبيده بودند .

وشما بر كناره پرتگاهى از آتش قرار داشته ، ومانند جرعه اى آب بوده

ودر معرض طمع طماعان قرار داشتيد ، همچون آتش زنه اى بوديد كه

بلا فاصله خاموش مىگرديديد ، لگد كوب روندگان بوديد ، از آبى مىنوشيديد

كه شتران آن را آلوده كرده بودند ، واز پوست درختان بعنوان غذا استفاده

مى كرديد ، خوار ومطرود بوديد ، مى ترسيدند كه مردمانى كه در أطراف شما

بودند شما را بربايند ، تا خداى تعالى بعد از چنين حالاتى شما را بدست آن

حضرت نجات داد ، بعد از آنكه از دست قدرتمندان وگرگهاى عرب

وسركشان أهل كتاب ناراحتيها كشيديد .

هرگاه آتش جنگ برافروختند خداوند خاموشش نموده ، يا هر هنگام كه

شيطان سر برآورد يا اژدهائى از مشركين دهان باز كرد ، پيامبر برادرش را در كأم

آن افكند ، وأو تا زماني كه سر آنان را به زمين نمى كوفت وآتش آنها را به آب

شمشيرش خاموش نمى كرد ، باز نمى گشت ، فرسوده از تلاش در راه خدا ،

كوشيده در امر أو ، نزديك به پيامبر خدا ، سروري از أولياء الهى ، دامن به كمر

بسته ، نصيحت گر ، تلاشگر ، وكوشش كننده بود ، ودر راه خدا از ملامت

ملامت كننده نمى هراسيد .

واين در هنگامه اى بود كه شما در آسايش زندگى مى كرديد ، در مهد امن

متنعم بوديد ، ودر انتظار بسر مى برديد تا نارا حتى ها ما را در برگيرد ، وگوش به

زنگ اخبار بوديد ، وهنگام كارزار عقب گرد مى كرديد ، وبه هنگام نبرد فرار

مى نموديد .