صحيفة الرضا ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٣٣٩

4 - در فرق بين معاني نامهاى مشترك خداوند وانسان

اما لطيف بودن به معنى كمي وباريكى وخردى نيست ، بلكه به معنى

نفوذ در أشياء ( احاطه علمي به همه چيز ) وديده نشدن أو است ، چنان كه به

شخصي مىگوئى : اين امر از من لطيف شد ، وفلانى در كردار وگفتارش

لطيف است ، به أو خبر مىدهى كه عقلت در آن امر مانده است وراه جوئى

از دست رفته است ، وطورى عميق وباريك گشته كه انديشه آن را درك

نكند ، همچنين لطيف بودن خداى تبارك وتعالى از اين نظر است كه به حد

ووصف درك نشود ، ولطافت ما به معنى خردى وكمي است ، پس در اسم

شريك أو شديم ومعنى مختلف گشت .

واما خبير كسى است كه چيزى بر أو پوشيده نيست واز دستش

نرفته ، خبير بودن خدا از نظر آزمايش وعبرت گفتن از چيزها نيست ، كه اگر

آزمايش وعبرت باشد بداند وچون نباشد نداند ، زيرا كسى كه چنين باشد

نادان است وخدا هميشه نسبت به آفريدگانش آگاه است ، ولى آگاه در ميان

مردم كسى است كه از ناداني دانش آموز خبرگيرى كند ( كه پس از ناداني

آگاه ودانا شده ) ، پس در اسم شريك أو شديم ومعنى مختلف است .

واما ظاهر بودن خدا از آن نظر نيست كه روى چيزها بر آمده وسوار

گشته ، وبر آنها نشسته وبالا آمده باشد ، بلكه بواسطة غلبه وتسلط وقدرتش

بر چيزهاست ، چنانچه مردى گويد : بر دشمنانم غلبه يافتم وخدا مرا بر دشمنم