صحيفة الرضا ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٣٣٣

4 - در فرق بين معاني نامهاى مشترك خداوند وانسان

زيرا اگر چيزى هميشه با أو باشد خدا خالق أو نخواهد بود ، چرا كه أو

هميشه با خدا بوده ، چگونه خدا خالق كسى است كه هميشه با أو بوده ، واگر

چيزى پيش از أو باشد أو أول خواهد بود نه اين ، وآنكه أول است سزاوارتر

است كه خالق ديگرى باشد .

آنگاه خداى تبارك وتعالى خود را به نامهائى توصيف نمود ،

وهنگامى كه موجودات را آفريد وپرستش وآزمايششان را خواست ، ايشان

را دعوت كرد كه أو را به آن نامها بخوانند ، پس خود را شنوا بينا ، توانا قائم ،

گويا ، آشكار نهان ، لطيف آگاه ، قوى عزيز ، حكيم دانا ، ومانند اينها ناميد .

وچون بد خواهان تكذيب كننده اين نامها را ملاحظه كردند ، واز

طرفي از ما شنيده بودند كه از خدا خبر مىداديم كه چيزى مانند أو نيست ،

ومخلوقى حالش همچون أو نباشد ، گفتند : شما كه عقيدة داريد خدا مانند

ونظيري ندارد ، پس چگونه در أسماء حسناى الهى خود را شريك أو

ساختيد وخود را همنام أو نموديد ، اين خود دليل است كه شما در تمام يا

بعض حالات مانند خدا هستيد ، زيرا نامهاى خوب را براي خودتان هم

جمع كرديد .

ما به آنها جواب گوئيم ، همانا خداى تبارك وتعالى بندگانش را به

نامهائى از نامهاى خويش با اختلاف معاني الزام نموده است ، چنان كه يك

اسم دو معنى مختلف دارد .