صحيفة الرضا ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٣٢٣

1 - در كليات توحيد

أو پروردگار بوده است هنگامى كه پرورش يافته اى نبوده ، وحقيقت

خدائى براي أو بوده هنگامى كه ستايشگرى در جهان نبوده ، عالم ودانا بوده

هنگامى كه معلوم ودانسته شده اى نبوده ، آفريدگار بود هنگامى كه آفريده

شده اى نبوده ، شنوا بوده هنگامى كه شنيده شده اى نبوده ، وحقيقت

آفريدگارى را پيش از آن كه بيافريند را دارا بوده است ، وحقيقت خالقيت

را دارا بود پيش از آن كه خلق نمايد .

چگونه چنين نباشد در صورتي كه از چيزى غائب نبوده ، وتحولى در

أو صورت نمىگيرد ، اميد وآرزو در أو وجود ندارد ، محدود به زماني

نبوده ، وقرين چيزى نيست ، أدوات وابزار أشياء را محدود مىكند ،

واثبات نيازمندى واحتياج مىنمايد ، وآلات وأسباب به همانند خود اشاره

مىكند ، قديميت أشياء را حادث بودنشان نفى مىكند واز أزلي بودنشان

ممانعت به عمل مىآورد ، وكمالى در أو نيست .

بين أشياء جدائى انداخت تا دلالت كنند بر وجود جدائى اندازنده ،

ودورى انداخت تا دلالت كنند بر دورى اندازنده ، با أشياء خالقشان براي

عقول تجلى كرد ، وبه آنها از ديدن در حجاب قرار گرفت ، وبه آنها أوهام

توجه نموده ، ودر آنها غير أو را ثابت كردند ، وأدله از آنها اخذ شد ، واز

آنها اقرار گرفته شد ، وبه عقلها اعتقاد به خداوند استحكام يابد ، وبه اقرار

ايمان كامل شود ، ديندارى جز با شناخت تحقق نپذيرد ، وشناخت جز با

اخلاص ميسر نيست ، وبا تشبيه اخلاص صورت نمىگيرد ، وتشبيه را نتواند

نفى كند اگر براي أو صفات مخلوقين را اثبات نمايد .