صحيفة الرضا ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٢٦

مقدمة مؤلف

كل واحد منهما الولاية من طاغية زمانه .

اللهم لا عهد الا عهدك ولا ولاية الا من قبلك ، فوفقني لإقامة

دينك واحياء سنة نبيك ، فإنك أنت المولى والنصير ، ونعم المولى

أنت ونعم النصير .

پروردگارا ! تو مرا از اين كه خود را بدست مرگ بسپارم منع نمودى ،

وولايتعهدى را نپذيرم ، اگر از طرف مأمون تهديد به مرگ شده أم واكراه واجبار

گرديده أم ، همچنان كه يوسف ودانيال مجبور شدند ، چه اين كه اين دو ولايت را

از طرف طاغوت زمانشان پذيرفتند .

پروردگارا ! تنها عهد وپيمان تو محكم بوده ، وولايت تنها از طرف تو

اعتبار دارد ، پس مرا براي بر پا داشتن دينت وزنده نگاه داشتن سنت پيامبرت

موفق گردان ، بدرستى كه تو مولى وياورى ، وتو بهترين مولى وبهترين ياورى .

امام اين پيشنهاد را پذيرفت با اين شرط كه : اگر ناچار بايد اين پيشنهاد را

بپذيرم مشروط به اين است كه در هيچ امرى از أمور مربوطه از حكومت ، قضاء ،

فتوى ، وعزل ونصب شركت ودخالتى نداشته باشم .

به عبارت ديگر نبايد با نام من كارهايى صورت گيرد ويا قلمداد شود كه

با وجود آن كه من در اين دستگاه حضور دارم آن كارها انجام مىپذيرد ،

تصميماتى اجرا مىشود كه من ناظر آنها هستم ، وبنابر اين مورد رضايت

ضمني من است ، زيرا امام نمىتوانست مهره اى بي اراده در چنان دستگاهى

باشد كه أمور اساسى آن مورد تصويب اسلام نيست .

پس از مباحثات وتبادل نظرات مختلف بالآخرة قرار شد مأمون

عهدنامه اى مبنى بر تجليل از مقام شايسته امام بنويسد وضمنا آن حضرت را