صحيفة الرضا ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٢٥٥

1 - در فضيلت امام وصفات أو

امام حلال خدا را حلال وحرام خدا را حرام مىكند ، حدود خدا را

برپا نموده واز دين أو دفاع مىنمايد ، با حكمت واندرز وحجت رسا مردم

را به راه پروردگار دعوت مىكند .

امام همچون خورشيد پرتو افكن است كه نورش عالم را فرا گيرد

ودر أفق والائى قرار دارد ، بگونه اى كه دستها وديدگان بدان دست نيابند ،

امام ماه تابان ، چراغ فروزان ، نور درخشان ، وستاره اى راهنما در شدت

تاريكى ، ورهگذر شهرها وكويرها وگرداب درياهاست .

امام آب گواراى زمان تشنگى ، وراهبر به سوى هدايت ،

ونجات بخش از هلاكت است ، امام شعله پرتو افكن روى بلندى براي

رهنمائى گمشدگان است ، وسيله گرمابخشى سرمازدگان ورهنماى هلاكت

يافتگان است ، هر كه از أو جدا شود هلاك مىگردد .

امام ابرى است بارنده ، بارانى است شتابنده ، خورشيدى است

فروزنده ، سقفي است سايه دهنده ، زمينى است گسترده ، چشمه اى است

جوشنده ، وبركه وگلستان است .

امام همدم ورفيق ، پدرى مهربان ، برادرى ياور ، مادرى دلسوز به

كودك خود ، پناه بندگان خدا در گرفتارى سخت است .

امام امين خدا در ميان خلقش ، وحجت أو بر بندگانش ، وخليفه أو

در بلادش ، ودعوت كننده به سوى أو ، ودفاع كننده از حقوق أو است ، امام