صحيفة الرضا ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٢٥١

1 - در فضيلت امام وصفات أو

گردانيدم " ، إبراهيم خليل از نهايت شاديش به آن مقام عرض كرد : " از

فرزندان من هم " ، خداى تبارك وتعالى فرمود : " پيمان من به ستمكاران

نمىرسد " ، پس اين آية امامت را براي ستمگران تا روز قيامت باطل ساخت

وبه برگزيدگان اختصاص داد .

سپس خداى تعالى إبراهيم را شرافت بخشيد ، وامامت را در

فرزندان برگزيده وپاكش قرار داد وفرمود : " وإسحاق ويعقوب را به عنوان

اضافه به أو بخشيديم وهمه را شايسته نموديم وايشان را امام وپيشوا قرار

داديم ، تا به فرمان ما رهبرى كنند وانجام كارهاى نيك وگزاردن نماز

ودادن زكات را به ايشان وحى نموديم ، وايشان عبادت ما را مىكردند " .

پس امامت هميشه در دورانهاى متوالى در فرزندان أو بود واز

يكديگر به ارث مىبردند ، تا خداى تعالى آن را به پيامبر ما به ارث داد

وخود أو فرمود : " همانا سزاوارترين مردم به إبراهيم پيروان أو واين پيامبر

وانسانهاى مؤمن مىباشند وخدا سرپرست مؤمنان مىباشد " ، پس امامت

مخصوص آن حضرت گشت .