توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٦٩

احكام استحاضة

مسأله 411 - مستحاضة اگر پيش از آن كه خود را وارسى كند ، مشغول نماز

شود چنانچه قصد قربت داشته وبه وظيفة خود عمل كرده - مثلا : استحاضه‌اش قليله

بوده وبه وظيفة استحاضة قليله عمل نموده - نماز أو صحيح است واگر قصد قربت

نداشته ، يا عمل أو مطابق وظيفه‌اش نبوده - مثل آن كه ، استحاضة أو متوسطه بوده

وبوظيفه قليله رفتار كرده - نماز أو باطل است .

مسأله 412 - مستحاضة اگر نتواند خود را وارسى نمايد كه متوسطه يا قليله يا

كثيره است ، بايد به نحوى عمل كند كه يقين به برائت ذمه ، حاصل كند پس در شك

ميان قليله ومتوسطه يا متوسطه وكثيره ، عمل بوظيفه هر دو نمايد ودر شك بين هر سه

قسم ، عمل بوظيفه هر سه قسم نمايد ولى اگر بداند سابقا كدام يك از آن سه قسم

بوده ، بايد بوظيفه همان قسم رفتار نمايد .

مسأله 413 - اگر خون استحاضة در باطن باشد واز محل خارج نشده

باشد ، وضو وغسل باطل نمىشود . واگر بيرون بيايد - هر چند كم باشد - يا از محل خود

خارج شده وبه محلى رسيده باشد كه اگر پنبه داخل كند ، آلوده به خون مىشود ، بايد

به وظايفى كه گفته شد ، عمل كند .

مسأله 414 - مستحاضة اگر بعد از نماز ، خود را وارسى كند وخون نبيند اگر

چه بداند دوباره خون مىآيد ، با وضوئى كه دارد مىتواند نماز بخواند .

مسأله 415 - مستحاضة تا وقتي اطمينان دارد خون بيرون نمىآيد ، مىتواند

خواندن نماز را تأخير بيندازد .

مسأله 416 - اگر مستحاضة بداند كه پيش از گذشتن وقت نماز ، به كلى

پاك مىشود يا به اندازه خواندن نماز خون بند مىآيد ، بايد صبر كند ونماز را در وقتي كه

پاك است ، بخواند .

مسأله 417 - اگر بعد از وضو وغسل ، خون در ظاهر قطع شود ومستحاضة

بداند كه اگر نماز را تأخير بيندازد ، به مقدارى كه وضو وغسل ونماز را بجا آورد ،

به كلى پاك مىشود ، بايد نماز را تأخير بيندازد وموقعى كه به كلى پاك شد ، دوباره وضو

وغسل را بجا آورد ونماز را بخواند . واگر وقت نماز تنگ شد ، لازم نيست وضو

و