توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٤٩٠

درجات امر بمعروف ونهى از منكر

امر به معروف ونهى از منكر :

مسأله 2859 - امر به معروف ونهى از منكر ، يكى از تعاليم مهمه اسلامى

است كه حيثيت وشرافت وبقاء عزت وترقى وتعالى مسلمانان واجراء احكام ،

وجلوگيرى از فحشاء وفساد وتأمين امنيت اجتماعي ، به آن ، وابسته است .

مسأله 2860 - اگر معروف ، واجب باشد وانسان ملتفت شود كه شخصي

آن را ترك مىكند امر به آن - با شرائطى كه بعد ذكر مىشود - واجب است .

مسأله 2861 - معروف اگر مستحب باشد امر به آن مستحب است وچون

منكر عبارت است از فعل قبيح حرام ، نهى از آن واجب است ووجوب ، در هر دو

وجوب كفائي است وبه فعل ديگرى ، ساقط مىشود .

شرائط امر به معروف ونهى از منكر :

مسأله 2862 - شرائط امر به معروف ونهى از منكر پنج چيز است :

أول : آن كه آمر وناهى ، معروف ومنكر را بشناسد ويقين داشته باشد به وجوب

معروف وحرمت منكر ، وأيمن باشد از اشتباه خودش .

دوم : آن كه احتمال بدهد كه امر ونهى أو تأثير داشته باشد ، پس اگر

احتمال عقلائي ندهد كه امر ونهى أو اثر دارد ، وجوب آن ساقط مىشود .

سوم : آن كه كسى كه واجب را ترك نموده ويا فعل حرام را بجا آورده ،

اصرار به آن داشته باشد ، پس اگر بداند كه مرتدع شده وبعد مرتكب نمىشود ساقط

مىشود .

چهارم : آن كه واجب بودن معروف وحرام بودن منكر در حق فاعل ، منجز

وثابت باشد ودر ترك واجب وفعل حرام عذرى نداشته باشد ، پس اگر فاعل معتقد

باشد به مباح بودن فعل حرامى ويا به جواز ترك واجبي در اين صورت امر به معروف

ونهى از منكر ، ساقط مىشود . وهمينطور است در هر موردى كه تارك واجب وفاعل

حرام عذر داشته باشد . بلى از راه تنبيه غافل وارشاد جاهل ، تنبيه وارشاد ، لازم