توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٤٤

وضوى ارتماسى

وضوى ارتماسى

مسأله 260 - احتياط واجب آنست كه در مسح پا ، دست را بر سر انگشتها

بگذارد وبعد به روى پا بكشد ، نه آن كه تمام دست را روى پا بگذارد وكمي بكشد .

مسأله 261 - در مسح سر وروى پا ، بايد دست را روى آنها بكشد واگر

دست را نگهدارد وسر يا پا را به آن بكشد وضو باطل است . ولى اگر موقعى كه دست را

مىكشد سر يا پا مختصرى حركت كند اشكال ندارد .

مسأله 262 - جاى مسح بايد خشك باشد واگر بقدرى تر باشد كه رطوبت

كف دست به آن اثر نكند ، مسح باطل است . ولى اگر ترى آن بقدرى كم باشد كه

رطوبتى كه بعد از مسح در آن ديده مىشود بگويند فقط از ترى كف دست است

اشكال ندارد .

مسأله 263 - اگر براي مسح ، رطوبتى در كف دست نمانده باشد ،

نمىتواند دست را با آب خارج تر كند ، بلكه بايد از أعضاء ديگر وضو رطوبت بگيرد

وبا آن مسح نمايد .

مسأله 264 - اگر رطوبت كف دست فقط به اندازه مسح سر باشد احتياط

واجب آنست كه سر را با همان رطوبت مسح كند ، وبراي مسح پاها از أعضاء ديگر

وضو رطوبت بگيرد .

مسأله 265 - مسح كردن از روى جوراب وكفش باطل است ولى اگر

بواسطة سرماى شديد يا ترس از دزد ودرنده ومانند اينها نتواند كفش يا جوراب را

بيرون آورد ، مسح كردن بر آنها اشكال ندارد واگر روى كفش نجس باشد ، بايد چيز

پاكى بر آن بيندازد وبر آن چيز مسح كند . واحتياط واجب آنست كه تيمم هم بنمايد .

مسأله 266 - اگر روى پا نجس باشد ونتواند براي مسح ، آن را آب بكشد

بايد تيمم نمايد .

وضوى ارتماسى

مسأله 267 - وضوى ارتماسى آنست كه انسان صورت ودستها را به قصد

وضو در آب فرو برد يا آنها را در آب فرو برد وبه قصد وضو بيرون آورد واگر موقعى كه