توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٤٢٩

طلاق مبارات

طلاق خلع

طلاق مبارات

طلاق خلع

مسأله 2537 - طلاق زنى را كه به شوهرش مايل نيست ومهر يا مال ديگر خود را

به أو مىبخشد كه طلاقش دهد ، طلاق خلع گويند .

مسأله 2538 - اگر خود شوهر بخواهد صيغه طلاق را بخواند ، چنانچه اسم زن

مثلا فاطمه باشد پس از بذل مىگويد : زوجتي فاطمه خالعتها على ما بذلت هي

طالق ( يعنى زنم فاطمه را در مقابل چيزى كه بذل نموده طلاق خلع دادم أو رها است ) .

مسأله 2539 - اگر زنى كسى را وكيل كند كه مهر أو را به شوهرش ببخشد

وشوهر همان كس را وكيل كند كه زن را طلاق دهد ، چنانچه مثلا اسم شوهر محمد

واسم زن فاطمه باشد وكيل ، صيغه طلاق را اينطور مىخواند : عن موكلتي فاطمة

بذلت مهرها لموكلي محمد ليخلعها عليه . پس از آن بدون فاصله مىگويد : زوجة

موكلي خالعتها على ما بذلت هي طالق . واگر زنى كسى را وكيل كند كه

غير از مهر چيز ديگرى را به شوهر أو ببخشد كه أو را طلاق دهد ، وكيل بايد بجاى كلمه

مهرها آن چيز را بگويد مثلا اگر صد تومان داده بايد بگويد : بذلت مأة تومان .

طلاق مبارات

مسأله 2540 - اگر زن وشوهر يكديگر را نخواهند وزن مالي به مرد بدهد كه

أو را طلاق دهد ، آن طلاق را مبارات گويند .

مسأله 2541 - اگر شوهر بخواهد صيغه مبارات را بخواند ، چنانچه مثلا اسم

زن فاطمه باشد ، بايد بگويد : بارأت زوجتي فاطمة على مهرها فهي طالق - يعنى

مبارات كردم زنم فاطمه را در مقابل مهر أو پس أو رهاست - واگر ديگرى را وكيل كند ،

وكيل بايد بگويد : بارأت زوجة موكلي فاطمة على مهرها فهي طالق ودر

هر دو صورت اگر بجاى كلمه على مهرها - بمهرها بگويد اشكال ندارد .

مسأله 2542 - صيغه طلاق خلع ومبارات بايد به عربى خوانده شود ولى

اگر زن براي آن كه مال خود را به شوهر ببخشد مثلا به فارسي بگويد : براي طلاق ، فلان

مال را به تو بخشيدم اشكال ندارد .