توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٣٩٣

احكام رهن

احكام رهن

مسأله 2304 - طلبكار مىتواند حواله را قبول نكند ، اگر چه كسى كه به أو حواله

شده فقير نباشد ودر پرداختن حواله هم كوتاهى ننمايد .

مسأله 2305 - اگر سر كسى حواله بدهد كه بدهكار نيست ، چنانچه أو حواله

را قبول كند ، پيش از پرداختن حواله نمىتواند مقدار حواله را از حواله دهنده بگيرد ولى

اگر طلبكار طلب خود را به مقدار كمترى صلح كند ، كسى كه حواله را قبول كرده مىتواند

تمام مقدار حواله شده را از حواله دهنده مطالبه نمايد .

مسأله 2306 - بعد از آن كه حواله درست شد ، حواله دهنده وكسى كه به أو

حواله شده ، نمىتوانند حواله را به هم بزنند وهر گاه كسى كه به أو حواله شده در موقع حواله

فقير نباشد ، اگر چه بعدا فقير شود ، طلبكار هم نمىتواند حواله را به هم بزند ، وهمچنين

است اگر موقع حواله فقير باشد وطلبكار بداند فقير است ، ولى اگر نداند فقير است

وبعد بفهمد ، اگر چه در آن وقت مالدار شده باشد ، طلبكار مىتواند حواله را به هم بزند

وطلب خود را از حواله دهنده بگيرد .

مسأله 2307 - اگر بدهكار وطلبكار وكسى كه به أو حواله شده ، يا يكى از آنان

براي خود حق به هم زدن حواله را قرار دهند ، مطابق قرارى كه گذاشته‌اند ، مىتوانند

حواله را به هم بزنند .

مسأله 2308 - اگر حواله دهنده خودش طلب طلبكار را بدهد ، چنانچه

به خواهش كسى كه به أو حواله شده داده است ، مىتواند چيزى را كه داده از أو بگيرد واگر

بدون خواهش أو داده ، نمىتواند چيزى را كه داده از أو مطالبه نمايد .

احكام رهن

مسأله 2309 - رهن آنست كه بدهكار مقدارى از مال خود را نزد طلبكار بگذارد

كه اگر طلب أو را ندهد طلبش را از آن مال بدست آورد .

مسأله 2310 - در رهن لازم نيست صيغه بخوانند وهمين قدر كه بدهكار مال

خود را به قصد گرو به طلبكار بدهد وطلبكار هم به همين قصد بگيرد رهن صحيح است .

مسأله 2311 - گرو دهنده وكسى كه مال را گرو مىگيرد بايد مكلف وعاقل