توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٣٣٠

مصرف زكاة

مسأله 1938 - فقيرى كه ياد گرفتن صنعت براي أو مشكل نيست بنابر

احتياط واجب بايد ياد بگيرد وبا گرفتن زكات زندگى نكند . ولى مادامى كه از تحصيل

مخارج عاجز است ، مىتواند زكات بگيرد .

مسأله 1939 - به كسى كه قبلا فقير بوده ومىگويد : فقيرم ، اگر چه انسان

از گفته أو اطمينان پيدا نكند ، مىشود زكات داد .

مسأله 1940 - كسى كه مىگويد فقيرم وقبلا فقير نبوده يا معلوم نيست فقير

بوده يا نه ، چنانچه از گفته أو اطمينان پيدا نشود ، احتياط واجب آنست كه به أو زكات

ندهند .

مسأله 1941 - كسى كه بايد زكات بدهد ، اگر از فقيرى طلبكار باشد ، مىتواند

طلبي را كه از أو دارد ، بابت زكات حساب كند .

مسأله 1942 - اگر فقير بميرد ومال أو به اندازه قرضش نباشد ، انسان مىتواند

طلبي را كه از أو دارد بابت زكات حساب كند . ولى اگر مال أو به اندازه قرضش باشد

وورثه قرض أو را ندهند ، يا به جهت ديگر انسان نتواند طلب خود را بگيرد ، بنابر احتياط

واجب نبايد طلبي را كه از أو دارد ، بابت زكات حساب كند .

مسأله 1943 - چيزى را كه انسان بابت زكات به فقير مىدهد لازم نيست به أو

بگويد كه زكات است ، بلكه اگر فقير خجالت بكشد ، مستحب است به اسم پيشكش

بدهد ولى بايد قصد زكات نمايد .

مسأله 1944 - اگر به خيال اين كه كسى فقير است به أو زكات بدهد : بعد

بفهمد فقير نبوده ، يا از روى ندانستن مسأله به كسى كه مىداند فقير نيست زكات بدهد .

چنانچه چيزى را كه به أو داده باقي باشد ، بايد از أو بگيرد وبه مستحق بدهد واگر از بين

رفته باشد ، پس اگر كسى كه آن چيز را گرفته مىدانسته زكات است انسان بايد عوض آن را

از أو بگيرد وبه مستحق بدهد واگر نمىدانسته زكات است ، نمىتواند چيزى از أو بگيرد

وبايد از مال خودش زكات را به مستحق بدهد .

مسأله 1945 - كسى كه بدهكار است ونمىتواند بدهى خود را بدهد ، اگر

چه مخارج سال

خود را داشته باشد ، مىتواند براي دادن قرض خود از سهم بدهكاران