توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٢٨٧
جاهائي كه فقط قضاي روزه واجب است
جاهائي كه فقط قضاي روزه واجب است
مسأله 1691 - اگر مرد زن خود را مجبور كند كه غير جماع كار ديگرى كه
روزه را باطل مىكند بجا آورد ، كفاره زن را نبايد بدهد وبر خود زن هم كفاره واجب
نيست .
مسأله 1692 - كسى كه بواسطة مسافرت يا مرض روزه نمىگيرد ، نمىتواند
زن روزه‌دار خود را مجبور به جماع كند . ولى اگر أو را مجبور نمايد ، كفاره بر مرد واجب
نيست .
مسأله 1693 - انسان نبايد در بجا آوردن كفاره كوتاهى كند ، ولى لازم
نيست فورا آن را انجام دهد .
مسأله 1694 - اگر كفاره بر انسان واجب شود وچند سال آن را بجا نياورد ،
چيزى بر آن اضافه نمىشود .
مسأله 1695 - كسى كه بايد براي كفاره يك روز شصت فقير را طعام
بدهد اگر به شصت فقير دسترسى دارد ، نبايد به هر كدام از آنها بيشتر از يك مد كه
تقريبا ده سير است طعام بدهد ، يا يك فقير را بيشتر از يك مرتبه سير نمايد ، ولى
مىتواند براي هر يك از عيالات فقير اگر چه صغير باشند يك مد به آن فقير بدهد .
مسأله 1696 - كسى كه قضاى روزه رمضان را گرفته ، اگر بعد از ظهر عمدا
كارى كه روزه را باطل مىكند انجام دهد ، بايد بده فقير هر كدام يك مد كه تقريبا
ده سير است طعام بدهد واگر نمىتواند ، سه روز روزه بگيرد .
جاهائى كه فقط قضاى روزه واجب است
مسأله 1697 - در چند صورت فقط قضاى روزه بر انسان واجب است
وكفاره واجب نيست :
أول - آن كه در شب ماه رمضان جنب باشد وبه تفصيلي كه در مسأله 1639 -
گفته شد تا اذان صبح از خواب دوم ويا سوم بيدار نشود .
دوم - عملي كه روزه را باطل مىكند بجا نياورد ولى نيت روزه نكند ، يا ريا
كند ، يا قصد كند كه روزه نباشد ، يا قصد كند كارى كه روزه را باطل مىكند انجام