توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٣٣

احكام ظرفها

به صورتش مىريزد ، يا به جاهاى ديگر سر مىرسد ، بايد بيخ موها را مسح كند ، يا فرق سر را

باز كرده پوست سر را مسح نمايد ، واگر موهائى را كه به صورت مىريزد يا به جاهاى ديگر سر

مىرسد جلوى سر جمع كند وبر آنها مسح نمايد ، يا بر موى جاهاى ديگر سر ، كه جلوى آن آمده

مسح كند باطل است .

مسأله 252 - بعد از مسح سر بايد با ترى آب وضو كه در دست مانده روى پاها را از

سر يكى از انگشتها تا برآمدگى روى پا مسح كند .

مسأله 253 - پهناى مسح پا به هر اندازه باشد كافى است ، ولى بهتر آن است كه به

اندازه پهناى سه انگشت بسته مسح نمايد ، وبهتر از آن مسح تمام روى پا است .

مسأله 254 - اگر در مسح پا همه دست را روى پا بگذارند وكمي بكشند صحيح

است .

مسأله 255 - در مسح سر وروى پا بايد دست را روى آنها بكشد ، واگر دست را

نگهدارد وسر يا پا را به آن بكشد وضو باطل است ، ولى اگر موقعى كه دست را مىكشد سر

يا پا مختصرى حركت كند اشكال ندارد .

مسأله 256 - جاى مسح بايد خشك باشد . واگر به قدرى تر باشد كه رطوبت كف

دست به آن اثر نكند مسح باطل است . ولى اگر ترى آن به قدرى كم باشد كه رطوبتى كه بعد

از مسح در آن ديده مىشود بگويند فقط از ترى كف دست است اشكال ندارد .

مسأله 257 - اگر براي مسح رطوبتى در كف دست نمانده باشد نمىتواند دست را با

آب خارج تر كند ، بلكه بايد از أعضاء ديگر وضو رطوبت بگيرد وبا آن مسح نمايد .

مسأله 258 - اگر رطوبت كف دست فقط به اندازه مسح سر باشد ، مىتواند سر را با

همان رطوبت مسح كند ، وبراي مسح پاها از أعضاء ديگر وضو رطوبت بگيرد .

مسأله 259 - مسح كردن از روى جوراب وكفش باطل است ، ولى اگر بواسطة

سرماى شديد يا ترس از دزد ودرنده ومانند اينها نتواند كفش يا جوراب را بيرون آورد . مسح

كردن بر آنها اشكال ندارد ، واگر روى كفش نجس باشد بايد چيز پاكى بر آن بيندازد وبر آن

چيز مسح كند .

مسأله 260 - اگر روى پا نجس باشد ونتواند براي مسح ، آن را آب بكشد بايد تيمم

نمايد .