توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٢٢١

كفاره روزه

مسأله 1670 - اگر روزه‌دار كارى كه حلال است وروزه را باطل مىكند ، انجام

دهد مثلا آب بياشامد وبعد كار ديگرى كه حرام است وروزه را باطل مىكند انجام دهد ،

مثلا غذاى حرامى بخورد ، دو ماه روزه بگيرد يا شصت فقير را سير كند كافى است .

مسأله 1671 - اگر روزه‌دار آروغ بزند وچيزى در دهانش بيايد ، چنانچه عمدا آن را

فرو ببرد ، روزه‌اش باطل است . وبايد قضاى آن را بگيرد وكفاره هم بر أو واجب مىشود ،

واگر خوردن آن چيز حرام باشد ، مثلا موقع آروغ زدن خون يا غذائى كه از صورت غذا بودن

خارج شده ، به دهان أو بيايد وعمدا آن را فرو برد ، بايد قضاى آن روزه را بگيرد وبنابر

احتياط كفاره جمع هم بر أو واجب مىشود .

مسأله 1672 - اگر نذر كند كه روز معينى را روزه بگيرد ، چنانچه در آن روز عمدا

روزه خود را باطل كند ، بايد يك بنده آزاد نمايد يا دو ماه پى در پى روزه بگيرد يا به شصت

فقير طعام دهد .

مسأله 1673 - كسى كه مىتواند وقت را تشخيص دهد ، اگر به گفته كسى كه

مىگويد مغرب شده افطار كند وبعد بفهمد مغرب نبوده است ، قضا وكفاره بر أو واجب

مىشود .

مسأله 1674 - كسى كه عمدا روزه خود را باطل كرده ، اگر بعد از ظهر مسافرت

كند ، يا پيش از ظهر براي فرار از كفاره سفر نمايد ، كفاره أو ساقط نمىشود بلكه اگر قبل از

ظهر مسافرتى براي أو پيش آمد كند ، بنابر احتياط كفاره بر أو واجب است .

مسأله 1675 - اگر عمدا روزه خود را باطل كند ، وبعد عذرى مانند حيض يا نفاس

يا مرض براي أو پيدا شود ، كفاره بر أو واجب نيست .

مسأله 1676 - اگر يقين كند كه روز أول ماه رمضان است وعمدا روزه خود را

باطل كند ، بعد معلوم شود كه آخر شعبان بوده كفاره بر أو واجب نيست .

مسأله 1677 - اگر انسان شك كند كه آخر رمضان است يا أول شوال وعمدا روزه

خود را باطل كند ، بعد معلوم شود أول شوال بوده كفاره بر أو واجب نيست .

مسأله 1678 - اگر روزه‌دار در ماه رمضان با زن خود كه روزه‌دار است جماع كند ،

چنانچه زن را مجبور كرده باشد ، كفاره روزه خودش وروزه زن را بايد بدهد ، واگر زن به

جماع راضى بوده ، بر هر كدام يك كفاره واجب مىشود .

مسأله 1679 - اگر زنى شوهر روزه‌دار خود را مجبور كند كه جماع نمايد ، يا كار

ديگرى كه روزه را باطل مىكند انجام دهد ، واجب نيست كفاره روزه شوهر را بدهد .