توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ١٦
رآه ثابت شدن نجاست
عرق جنب از حرام
عرق شتر نجاست خوار
رآه ثابت شدن نجاست
آبى كه به دستور طبيب از جو مىگيرند وبه آن ماء الشعير مىگويند پاك مىباشد .
عرق جنب از حرام
مسأله 116 - عرق جنب از حرام نجس نيست ، ولى احتياط واجب آن است كه با بدن
يا لباسى كه به آن آلوده شده نماز نخوانند .
مسأله 117 - اگر انسان در موقعى كه نزديكى با زن حرام است - مثلا در روزه
ماه رمضان - با زن خود نزديكى كند بنابر احتياط واجب بايد از عرق خود در نماز اجتناب
نمايد .
مسأله 118 - اگر جنب از حرام به واسطه تنگى وقت عوض غسل تيمم نمايد وبعد از
تيمم عرق كند بنابر احتياط واجب بايد از عرق خود در نماز اجتناب نمايد ، ولى اگر بواسطة
عذر ديگر تيمم كند اجتناب لازم نيست .
مسأله 119 - اگر كسى از حرام جنب شود وبعد با حلال خود نزديكى كند بنابر
احتياط واجب بايد از عرق خود در نماز اجتناب كند ، ولى اگر أول با حلال خود نزديكى كند
وبعد با حرام نزديكى كند مىتواند با آن نماز بخواند .
11 - عرق شتر نجاستخوار
مسأله 120 - عرق شتر نجاستخوار نجس است ، ولى اگر حيوانات ديگر نجاستخوار شوند
از عرق آنجا اجتناب لازم نيست .
راه ثابت شدن نجاست
مسأله 121 - نجاست هر چيز از سه راه ثابت مىشود : أول آن كه خود انسان يقين كند
چيزى نجس است ، واگر گمان داشته باشد چيزى نجس است لازم نيست از آن اجتناب
نمايد . بنابر اين غذا خوردن در قهوه‌خانه ومهمانخانه‌هائى كه مردمان لاابالى وكساني كه پاكى
ونجسى را مراعاة نمىكنند در آنها غذا مىخورند ، اگر انسان يقين نداشته باشد غذائى را كه
براي أو آورده‌اند نجس است اشكال ندارد . دوم آن كه كسى كه چيزى در اختيار أو است
بگويد آن چيز نجس است ، مثلا همسر انسان يا نوكر يا كلفت بگويد ظرف يا چيز ديگرى
كه در اختيار أو است نجس مىباشد ، سوم آن كه دو مرد عادل بگويند چيزى نجس است ونيز