توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ١٧٦

نماز مسافر

هشت فرسخ برود ، پس كسى كه از شهر بيرون مىرود ومثلا قصدش اين است كه اگر

رفيق پيدا كند ، سفر هشت فرسخى برود چنانچه اطمينان دارد كه رفيق پيدا مىكند ، بايد

نماز را شكسته بخواند واگر اطمينان ندارد ، بايد تمام بخواند .

مسأله 1283 - كسى كه قصد هشت فرسخ دارد ، اگر چه در هر روز مقدار كمي راه

برود وقتي به جائى برسد كه ديوار شهر را نبيند واذان آن را نشنود بايد نماز را شكسته بخواند .

ولى اگر در هر روز مقدار خيلى كمي راه برود كه نگويند مسافر است ، بايد نمازش را تمام

بخواند واحتياط مستحب آن است كه هم شكسته وهم تمام بخواند .

مسأله 1284 - كسى كه در سفر به اختيار ديگرى است ، مانند نوكرى كه با آقاى

خود مسافرت مىكند چنانچه بداند سفر أو هشت فرسخ است ، بايد نماز را شكسته بخواند .

مسأله 1285 - كسى كه در سفر به اختيار ديگرى است ، اگر بداند يا گمان داشته

باشد كه پيش از رسيدن به چهار فرسخ از أو جدا مىشود ، بايد نماز را تمام بخواند .

مسأله 1286 - كسى كه در سفر به اختيار ديگريست ، اگر شك دارد كه پيش از

رسيدن به چهار فرسخ از أو جدا مىشود يا نه ، بايد نماز را شكسته بخواند . ونيز اگر شك أو از

اين جهت است كه احتمال مىدهد مانعى براي سفر أو پيش آيد ، چنانچه احتمال أو در نظر

مردم بجا نباشد بايد نمازش را شكسته بخواند .

شرط سوم آن كه در بين راه از قصد خود برنگردد ، پس اگر پيش از رسيدن به چهار

فرسخ از قصد خود برگردد يا مردد شود ، بايد نماز را تمام بخواند .

مسأله 1287 - اگر بعد از رسيدن به چهار فرسخ از مسافرت منصرف شود ، چنانچه

تصميم داشته باشد كه همانجا بماند يا بعد از ده روز برگردد ، يا در برگشتن وماندن مردد باشد ،

بايد نماز را تمام بخواند .

مسأله 1288 - اگر بعد از رسيدن به چهار فرسخ از مسافرت منصرف شود وتصميم

داشته باشد كه برگردد بايد نماز را شكسته بخواند .

مسأله 1289 - اگر براي رفتن به محلى حركت كند وبعد از رفتن مقدارى از راه

بخواهد جاى ديگرى برود ، چنانچه از محل أولى كه حركت كرده تا جايى كه مىخواهد

برود ، هشت فرسخ باشد ، بايد نماز را شكسته بخواند .

مسأله 1290 - اگر پيش از آن كه به هشت فرسخ برسد ، مردد شود كه بقيه راه را برود

يا نه ، ودر موقعى كه مردد است راه نرود وبعد تصميم بگيرد كه بقيه راه را برود ، بايد تا آخر

مسافرت نماز را شكسته بخواند .