صحيفة المهدي ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٣٠٣

44 - در روز عاشورا

تا اينكه تو را از اسبت انداخته ومجروح بر زمين افتادى ، اسبها با

سمهايشان بر تو تازيدند وستمگران وسركشان شمشيرهاى برانشان را بر تو

فرود آوردند .

پيشانيت براي مرگ عرق كرده بود ، وبه راست وچپ كشيده

مى شدى با گوشه چشم بسوى خيمه هايت نگريسته وفرزندان وخاندانت تو

را به خود مشغول ساخته بود ، واسبت گريزان در حالي كه مى گريست وشيهه

مى زد بسوى خيمه ها شتافت .

هنگامى كه زنان اسبت را با حالت شرمسارى ديده وبه زين واژگونش

نظر افكندند ، با موهاى پريشان وشيون كنان وناله كنان از خيمه ها بيرون

آمدند ، ودر حالي كه پس از عزت وشكوه خوار وذليل شده بودند بسوى

قتلگاه شتافتند .

در حالي كه شمر بر روى سينه ات نشسته وشمشيرش را بر گودى زير

گلوى تو فرو برده ومحاسنت را با دستش گرفته بود ، سرت را با شمشير

خود بريد ، در آن حال آرامش خود را حفظ كرده ونفسهايت پنهان شده

بود ، سرت بر بالاى نيزه قرار داشت وخانواده ات همچون بندگان أسير ،

ودر غل وزنجير قرار گرفتند .

در فراز پالانهاى چهارپايان چهره هاشان از گرماى ظهر تابستان

مى سوخت ، ودر بيابانها ودشتهاى پهناور پيش برده مى شدند ، دستهايشان

به گردنهاشان آويخته ودر بازارها آنان را مى گرداندند .