صحيفة المهدي ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٢٣٧

35 - در شبهاى ماه مبارك رمضان ، معروف به دعاى افتتاح

پروردگارا ! مرا دعوت مى كنى در حالي كه از تو روى مى گردانم ، وتو

محبت مى نمايى ومن بغض وعناد مى ورزم ، با من دوستى وشفقت

مى فرمايى ومن از تو نمى پذيرم ، گويا بر تو منت مى گذارم ، اين ناسپاسى

من مانع از رحمت واحسان نمودن تو بر من وفضل وعنايت بر أساس جود

وكرمت نشده است ، پس به اين بنده نادانت رحم كن وبه فضل واحسانت

بر من ببخشاى كه تو بسيار بخشنده وكريمى .

ستايش مخصوص خداست كه مالك ملك وجود است ، روان ساز

كشتيها ، رام كننده بادها ، پديد آورنده صبحگاهان از شب ، وحاكم روز جزا ،

وپروردگار جهانيان است .

ستايش از آن خداست بر حلم أو پس از علمش ، وستايش از آن

خداست بر عفوش پس از قدرتش ، وستايش خداى راست بر حلم

وبردبارى طولاني أو در مقام غضبش ، در حالي كه بر هرچه خواهد تواناست .

ستايش مخصوص خداست كه آفريننده خلق وگستراننده روزى ،

وپديد آرنده صبحگاهان ، وصاحب جلالت وبزرگوارى وفضل وانعام

است ، آن خدائى كه از نظرها دور است واز اينرو ديده نخواهد شد ، وبه همه

نزديك است ، واز اين جهت بر رازهاى پنهان شاهد وگواه مى باشد ،

اوست بزرگوار وبلند مرتبه .

ستايش از آن خدائى است كه كسى در مقابلش به نزاع بر نخيزد ،

وشبيهي با أو همگون نگردد ، پشتيبانى مددكار أو نشود ، عزيزان در مقابل

عزتش مقهور ، وبزرگان در پيشگاه عظمتش متواضعند ، وبا قدرتش بر هر چه

خواهد مى رسد .