صحيفة المهدي ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٢١١

34 - در روز مبعث وعيد فطر وقربان وجمعه ، معروف به دعاى ندبه

آنگاه پاداش پيامبر - كه درود تو بر أو وخاندانش باد - را مودت به

آنان مقرر ساخته ، ودر كتابت فرمودى : " بگو أي پيامبر كه بر رسالت خود

پاداشى جز مودت در حق نزديكانم از شما نمى خواهم " ، وفرمودى :

" آنچه بعنوان مزد رسالت از شما خواستم به سود خود شماست " ، وفرمودى :

" من از شما مزدى نمى خواهم مگر اينكه كسى بخواهد بسوى پروردگارش

راهى در پيش گيرد " ، پس آنان [ خاندان پيامبر ] راه بسوى تو ووسيله

رسيدن به خشنودى تو بودند .

چون [ روزگار رسالت پيامبر و ] دوران عمرش سپرى گشت ولى

خودش علي بن أبي طالب - كه درود تو بر ايشان وخاندانشان باد - را براي

هدايتگرى قرارداد ، چرا كه أو هشدار دهنده بود وبراي هر قوم هدايتگرى

مى باشد ، پس در حالي كه انبوه جمعيت در پيشاپيش أو بودند چنين گفت : هر

كسى را من مولى هستم على مولاي اوست ، بارالها دوست بدار هر كه از أو

پيروى كند ، ودشمن دار هر كه را با أو به ستيز برخيزد ، وپيروزمند گردان هر

كه ياريش كند ، وخوار نما هر كه خوارش نمايد .

وفرمود : هر كسى كه من پيامبر أو هستم على أمير أو مى باشد ،

وفرمود : من وعلى از يك درخت هستيم وسائر مردم از درختهاى گوناگون .

وأو را نسبت به خود همانند منزلت هارون به موسى قرارداده

وفرمود : تو نسبت به من در منزلت ورتبه هارون نسبت به موسى هستى مگر

اينكه پيامبرى پس از من نيست ، ودخترش بزرگ زنان جهانيان را به أو

تزويج كرد ، وآنچه از مسجدش برايش حلال بود را براي أو حلال كرد ،

وتمام دربها [ كه به مسجد باز مى شد ] را جز درب [ منزل ] أو را بست ، آنگاه

علم وحكمتش را در أو بوديعت سپرد وفرمود : من شهر علم هستم وعلى

درب آنست ، هر كه حكمت مى خواهد بايد كه از آن درب داخل شود ،

وبه أو فرمود :