صحيفة المهدي ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٢٠٧

34 - در روز مبعث وعيد فطر وقربان وجمعه ، معروف به دعاى ندبه

از اين رو ايشان را قبول فرموده ومقرب درگاه خويش ساختى ، وياد

بلند وستايش آشكارى را بر ايشان مقدر نمودى ، وفرشتگانت را بر آنان

فرو فرستاده ، وبه وحى خويش گراميشان داشتى ، وبه علم خود ياريشان

فرمودى ، وايشان را سببهايى بسوى خويش ووسيله أي براي راهيابى به

خشنودى خود قراردادى .

آنگاه يكى از ايشان را در بهشت خودت ساكن گرداندى تا آنكه از

آن بيرونش بردى ، ويكى را در كشتى [ نجات ] خود نشاندى وأو وهمراهان

با ايمانش را به رحمت خويش از هلاكت نجات دادى ، وديگرى را خليل

ودوست خود نمودى ، واز تو زبانى راستين در خواست كرد ، خواهش أو را

أجابت كرده وآن زبان راستين را بلند مرتبه قراردادى .

وبا ديگرى از درختى سخن گفتى وبراي أو از [ وجود ] برادرش

پشتوانه ووزيري قراردادى ، وديگرى را بدون پدر ايجاد نمودى ودلائل

روشنى به أو داده وبه روح القدس تأييدش كردى .

واز براي هر كدام آئينى پديد آوردى وشيوه أي ارائه دادى ، وبراي

هر يك از آنان جانشينانى اختيار كردى كه يكى پس از ديگرى نگهبان آن

آئين باشند ، ومدت معينى اين مسئوليت را به عهده گيرند ، تا دينت پايدار

وحجت بر بندگانت تمام گردد ، وحق از جايگاهش كنار زده نشود ، وباطل بر

اهلش چيره نگردد ، وتا اينكه كسى [ در روز قيامت ] نگويد : چرا فرستاده

هشدار دهنده أي بسوى ما نفرستادى ونشانه راهنمائى برايمان بر پاى

نداشتى ، تا پيش از آنكه به ذلت وخوارى واقع شويم از آياتت پيروى

كنيم .