صحيفة المهدي ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ١٦٥

22 - براي برطرف شدن غم واندوه ، معروف به دعاى فرج

در شب جمعه اى به قبرستان قريش رفتم - تا آنجا كه گويد :

در آن حال بودم كه كنار قبر حضرت كاظم ( عليه السلام ) صداى پاى زائري را

شنيدم - تا آنجا كه گويد - به من فرمود : اى ابا الحسين بن أبي بغل چرا

دعاى فرج را نمى خوانى ؟ گفتم : اى آقايم آن دعا كدامست ؟ فرمود :

دو ركعت نماز گذارده ومى گويى :

اى كسى كه كار زيبا را آشكار وكار زشت را پوشانيد ، اى آنكه بر

جنايت توبيخ ومؤاخذه ننموده وحجابها را نمى درد ، اى آنكه منتش بزرگ

وچشم پوشيش گرامى وگذشتش بزرگوارانه است ، اى صاحب گذشت

نيكو ، اى آمرزنده گسترده ، اى آنكه دو دست رحمتش گشوده ، واى داناى

هر سخن اسرار آميز ، اى مرجع هر شكايت وياور هر ضعيف ، اى آغاز گر

نعمت قبل از استحقاق داشتن به آن .

اى پروردگار - ده بار ، اى آقائم - ده بار ، اى مولايم - ده بار ، اى هدفم -

ده بار ، اى نهايت آرزويم - ده بار .

از تو مى خواهم به حق اين نامها وبه حق محمد وخاندان پاكش - كه بر

تمامى آنان درود باد - ناراحتيم را بر طرف وغم واندوهم را زائل وبر من

گشايش عطا نموده ، وحالم را اصلاح فرمائى .

بعد از آن هر دعائي را خواسته باشى خوانده وحاجتت را ذكر

مى كنى .