صحيفة المهدي ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ١٤٣

17 - در كارهاى مهم ، معروف به دعاى عبرات

مولايم ! آيا براي دوستانت نزد دشمنانت راههاى خطر را گشوده ،

وبراي نيرنگهايشان آنان را كمين گاه قرارداده ، وايشان را در اختيار آنان قرار

مى دهى ، در حالي كه تو مالك جانهايشان مى باشى ، كه اگر آن را قبض كنى

نابود مى شوند ، وتمامى أعضاء وجودشان در قدرت توست ، كه اگر

رهايشان سازى خاموش مى گردند .

پروردگارا ! چه چيز تو را مانع مى شود كه از ظلمشان جلوگيرى

ونگاهبانيت را از آنان باز دارى ، وسلامتى كه با آن در زمين تو مى گردند

ودر ميدان تجاوز بر بندگانت جولان مى دهند را از آنان زائل سازى .

پروردگارا ! مرا درياب تا زماني كه غرق نشده أم ، مرا درياب تا آنگاه كه

شمس وجودم أفول ننموده است .

خداوندا ! چه بسيار كساني كه از ترس به سلطاني پناه برده وبا امنيت

وآرامش مراجعت نموده اند ، آيا به كسى برتر از تو در فرمانروايى ، يا برتر از

تو در فضل واحسان ، يا افزون تر از تو در قدرت واقتدار ، يا گرامىتر از تو

در يارى وكمك رجوع كنم .

خدايا ! اگر خواهنده ات را از ياريت منع كنى عذرم چيست ، در

حالي كه تو آرزومندت را نا اميد نكرده وخواهنده ات را رد نمى كنى .

پروردگارا ! پروردگارا ! كجاست رحمت تو كه ياريگر بندگان مستضعف

توست ؟ وكجاست نگاهبانيت كه پناه ستمكشان از جباران زمان است ؟