صحيفة الحسين ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٣٠٧

20 - در صبح روز عاشورا

ومى بينم بر امرى اجتماع كرده أيد كه خداوند را خشمگين ساخته ،

وچهره أو را از خود گردانده أيد ، كه نقمتش را بر شما واقع واز رحمتش

دور ساخته ، پس پروردگارمان خداوند خوبى بوده وشما بندگان بدى

مى باشيد .

به طاعت وفرمانبرى اقرار كرده وبه رسالت پيامبر ايمان آورديد ،

آنگاه بسوى فرزندان وخاندان أو هجوم نموديد ، وقصد كشتن آنها را

داريد ، ما از خداوند بوده وبسوى أو باز مى گرديم ، اينان گروهى هستند كه

بعد از ايمان آوردن كافر شدند ، پس گروه ستمكار از هدايت بدورند .

عمر سعد گفت : واي بر شما نگذاريد بيش از اين سخن گويد ، أو

پسر همان پدر است ، به خدا قسم اگر تا فردا در ميان شما بايستد سخنش

قطع نشده واز كلامش باز نايستد ، پس شمر - كه لعنت الهى بر أو باد - پيش

آمد وگفت : اى حسين چه مى گويى مقصد خود را به ما بفهمان ، امام

فرمود : مى گويم :

از خدا بترسيد وبه كشتن من اقدام نكنيد ، زيرا كشتن من بر شما

حلال نبوده وبي احترامى به مقام من جائز نيست ، من پسر پيامبر شما