صحيفة الحسين ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٢٨

مقدمه مؤلف

كرد ، آن روز كه دادخواه محمد ، دادگر خدا ، ودست وپاى تو گواه جنايات

تو در آن محكمه باشد ، خواهد دانست كدام يك از شما بدبخت تر

وبي پناه تر هستيد .

يزيد ، اى دشمن خدا ! وپسر دشمن خدا ! سوگند به خدا تو در ديده

من ارزش آن را ندارى كه سرزنشت كنم ، وكوچكتر از آن هستى كه تحقيرت

نمايم ، اما چه كنم أشك در ديدگان حلقه زده وآه در سينه زبانه مى كشد .

پس از آنكه حسين كشته شد وحزب شيطان ما را از كوفه به بارگاه

حزب بي خردان آورد ، تا با شكستن حرمت خاندان پيغمبر پاداش خود را

از بيت المال مسلمانان بگيرد ، پس از آنكه دست اين دژخيمان به خون ما

رنگين ودهانشان از پاره گوشتهاى ما آكنده شده است ، پس از آنكه گرگهاى

درنده بر كنار آن بدنهاى پاكيزه جولان مى دهند ، توبيخ وسرزنش تو چه

دردى را دوا مى كند ؟ !

اگر گمان مى كنى با كشتن وأسير كردن ما سودى به دست آورده اى ،

به زودى خواهى ديد آنچه سود مىپنداشتى جز زيان نيست ، آن روز جز

آنچه كرده اى حاصلى نخواهى داشت ، آن روز تو پسر زياد را به كمك خود

مى خوانى وأو از تو يارى مى خواهد ، تو وپيروانت در كنار ميزان عدل خدا

جمع مى شويد ، آن روز خواهى دانست بهترين توشه سفر كه معاوية براي

تو آماده كرده است اين بود كه فرزندان رسول خدا را كشتى .

به خدا من جز از خدا نمىترسم وجز به أو شكايت نمى كنم ، هر

كارى مى خواهى بكن ! هر نيرنگى كه دارى به كار ببر ! هر دشمنى كه دارى

نشان بده ! به خدا اين لكه ننگ كه بر دامن تو نشسته است هرگز شسته

نخواهد شد .