صحيفة الحسين ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٢٧٩

14 - هنگاميكه وارد كربلا شد

انساني واخلاقى وفضيلتها از محيط زندگى جامعه رخت بربسته است ، از

فضيلتهاى انساني جز اندكى بسان قطراتى كه ته مانده ظرف آب مى باشد ،

باقي نمانده ، وجامعه در زندگى وشرائط ذلت بار وننگينى بسر مى برد .

هان ، آيا نمىنگريد كه به حق عمل نمى شود واز باطل وبيداد روى

نمى گردانند ، شايسته است كه در چنين محيط ننگ بار ( انسان با ايمان

وفضيلت خواه وحق پو به فداكارى وجانبازى در راه حق وعدالت واحياء

ارزشهاى والاي انساني به پا خيزد ) وبه ديدار پروردگارش شور وعشق نشان

دهد ، من در چنين شرائطى مرگ را جز نيك بختى وزندگى با خودكامگان

را چيزى جز رنج ونكبت نمى دانم .

ودر روايتي ديگر اين گونه آمده :

بدرستى كه روزگار ما دگرگونى منفى يافته وزشتيها وضد ارزشها

آشكار وارزشهاى والاي انساني از محيط جامعه رخت بر بسته ، وتنها

بسان قطرات مانده ته ظرف ، باقي مانده است ، وجامعه در زندگى

وشرائط ذلت بار وننگينى بسر مى برد .

هان ، آيا نمىنگريد كه به حق عمل نشده واز باطل روى گردانده

نمى شود ، شايسته است در اين محيط انسان به ديدار پروردگارش شور

وعشق نشان دهد ، بدرستى كه من در چنين شرائطى مرگ را جز سعادت

وزندگى با ستمكاران را جز رنج ونكبت نمى دانم .

بدرستى كه مردم بندگان دنيايند ، ودين لقلقه زبانشان بيش نيست ، تا

آنجا مدافع دين خود هستند كه زندگى ماديشان تأمين شود ، وهر گاه مورد

امتحان قرار گيرند ديندار بسيار كم است .