صحيفة الحسين ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٢٦٩

9 - هنگامى كه خواست بسوى عراق برود

9 - هنگامى كه خواست بسوى عراق برود

( 9 ) خطبه آن حضرت

هنگامى كه خواست بسوى عراق برود

سپاس خداى را سزا است ، وآنچه خداوند بخواهد انجام پذيرد ،

ونيرو وتوانى جز به اراده خداوند نمى باشد ، ودرود خداوند بر پيامبرش

باد ، مرگ بر فرزند آدم اثر نهاده آن چنان كه گردنبند بر گردن دختر جوان اثر

گذارده است ، اشتياق من به گذشتگان خود بيشتر از اشتياق يعقوب به

يوسف مى باشد ، وبراي من جايگاه شهادتي برگزيده شده كه آن را ديدار

مى كنم .

گويا استخوانهايم را مى بينم كه گرگان بيابان بين نواويس وكربلا بر

آن هجوم آورده اند ، وشكمهاى خالى وگرسنه خود را از آن پر كنند ، راه

فرارى از آنچه به قلم تقدير رقم خورده نمى باشد .

خشنودى خداوند خشنودى ما خاندان مى باشد ، بر بلاهاى أو صبر

مى كنيم وأو پاداش صابران را كامل بما مى دهد ، قطعه بدن پيامبر از أو دور

نخواهد ماند ، وآنان در بهشت گرد هم مى باشند ، كه چشمانش به آنان

روشن شده ، ووعده اش را نسبت به ايشان به تحقق مى رساند .

هر كس خون قلبش را در راه ما مى ريزد ، وخود را براي لقاء الهى

آماده ساخته ، با ما كوچ نمايد ، من فردا به خواست خداوند حركت مى كنم .