صحيفة الحسين ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٢٦٣

8 - در ترغيب مردم به مبارزه با ظلم

وحق پيشوايان را خفيف مى شماريد ، اما حق ناتوانان را ضايع ساختيد ،

واما حق خودتان را به گمانتان طلب كرده أيد ، نه مالي را بذل كرده أيد ، ونه

جانى را در راهى كه براي آن خلق شده در مخاطره انداخته أيد ، ونه در راه

خدا يا خويشاوندى دشمنى ورزيده أيد .

وشما از خداوند انتظار داريد كه شما را در بهشت ساكن گرداند

وهمنشين پيامبرانش بنمايد واز عذابش در أمان دارد ، من بر شما كه بر گردن

خدا منت مىنهيد ، مى ترسم كه از طرف خدا بر شما عذاب وگرفتارى

فرود آيد ، زيرا شما به مقام بزرگى رسيده أيد كه ديگران دارا نيستند وبر

ديگران يافته أيد ، نيكان وپاكان را احترام نمى كنيد ، در صورتي كه شما به

خاطر خدا در ميان مردم مورد احترام هستيد .

شما به چشم خود مى بينيد كه پيمانهاى الهى را مىشكنند وبا

قوانين خدا مخالفت مى كنند ، ولى بيم وهراسى به خود راه نمى دهيد ، با

آنكه از نقض عهد وپيمان پدرتان به هراس مىافتيد ، ولى پيمانهاى رسول

خدا شكسته وخوار وبي مقدار گشته است ، اما شما هيچ اهميت

نمى دهيد ، افراد كور ولآل وزمين گير در كشور اسلامي بدون سرپرست

ومراقبت مانده اند وبر آنها رحم نمى شود ، شما در خور موقعيت ومنزلت

خويش كار نمى كنيد ، وبا كسى هم كه وظيفة خود را در اين مورد انجام

مى دهد يارى وهمكارى نمى كنيد ، وبا سازش وهمكارى ومسامحه با

ستمكاران خود را آسوده مى داريد ، خداوند فرمان جلوگيرى از منكرات

وبازداشتن مردم از آنها را داده است ، ولى شما از آن غافليد .