صحيفة الحسين ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٢٣

مقدمه مؤلف

ابن زياد مى خواست وانمود كند كه هر كس بر حسب ظاهر در جبهه

نظامى شكست بخورد ، رسوا شده است زيرا اگر أو به حق بود در جبهه

نظامى غالب مى شد ، حضرت زينب كه ديدگاه أو را خوب مى دانست ، با

اين سخنان اعلام كرد كه معيار شرف وفضيلت ، حقيقت جويى

وحقيقت طلبي است ، نه قدرت ظاهري ، وكسى كه در راه خدا شهيد شده

رسوا نمى شود ، بلكه رسوا كسى است كه ظلم وستم كند واز حق منحرف

شود .

خطبه حضرت زينب ( عليها السلام ) در كوفه

كوفه مركز حكومت حضرت على ( عليه السلام ) ومركز شيعيان آن حضرت

بود ، مردم كوفه اگرچه خواهان حكومت عدل اسلامي هستند ولى طالب

زندگى مادي وثروت ورياستند ونمى خواهند بدنبال چيزى روند كه با

منافعشان در خطر است .

پسر پيامبر خدا را با شور وحرارت به شهر خود دعوت كردند ، ولى

آنگاه كه بسوى آنان آمد ودعوتشان را پذيرفت به خاطر ترس از حكومت ،

پسر پيامبرشان را يكه وتنها در آن وادى مرگبار رها ساختند ، أو را بسوى

خود فرا خواندند ولى آنگاه كه بسويشان آمد كمر به قتل أو بستند وخون

پاكش را بر زمين ريختند .

اين اولين خيانت ايشان نبود ، با پدرش على مرتضى ( عليه السلام )

وبرادرش حسن مجتبى ( عليه السلام ) نيز چنين كردند ، تا آنجا كه على ( عليه السلام ) آروزى

مرگ خود را كرد واز خداوند خواست حجاج بن يوسف ثقفي را بر ايشان