صحيفة الحسين ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٢٢٩

1 - در توحيد

تصديق به وجود أو ره نيابند ، مگر به يقين به وجود خداوند ، زيرا أو به

چيزى از صفات آفريدگان وصف نشود ، واوست يگانه وبي نياز ، هر چه

تصور شود وبه وهم در آيد أو غير خداوند است .

پروردگار نباشد كسى كه مورد درك واقع شود وتحت بررسى قرار

گيرد ، ومعبود نباشد آن كس كه هوا يا غير هوا أو را فرا گيرد ، أو در همه

چيز باشد نه بطورى كه در حصار قرار گرفته باشد ، واز همه چيز ها

جداست نه بگونه اى كه از أو نهان باشد ، قادر وتوانا نيست كسى كه ضدى

مقارن أو باشد يا همتايى با أو برابرى كند ، قدمت أو از نظر گذشت روزگار

نيست وتوجه أو جهت خاصي ندارد .

از خردها پوشيده است چنانچه از ديده ها پنهان است ، از أهل

آسمان در پرده وحجاب است چنانچه از أهل زمين اين گونه است ،

نزديكى با أو گرامى داشتن اوست ، دورى از أو پست شمردن اوست ،

مكاني أو را فرا نمى گيرد ، وزماني أو را احاطه نمى كند ، اگر در كار أو راه

ندارد ، بلندى أو بر فراز قله بودن نيست ، آمدنش از جائى به جائى شدن

نباشد ، معدوم را موجود نمايد ، وموجود را معدوم كند ، براي غير أو در

آن واحد دو صفت جمع نشود ( يعنى براي غير أو جمع بين اضداد ممكن

نيست ) ، فكر وانديشه در باره أو همانا اعتقاد به بودن ووجود أو را

مى رساند ، وجود ايمانى نه وجود صفتي ( يعنى فكر فقط وجود أو را اثبات

مى كند نه آنكه صفت ذات أو بدست آيد وبه كنه ذات أو پى برده شود ) .