صحيفة الحسين ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٢٢٣

78 - در عرفه

بي نيازى أم بخشيده اى ، وتو كسى هستى كه معبودى جز تو نيست ، خود را

به هر چيز شناسانده اى ، از اينرو چيزى نيست كه تو را نشناسد ، وتو كسى

هستى كه در هر چيز خود را به من شناساندى ، از اينرو تو را آشكارا در هر

چيز ديدم ، وتوئى كه براي هر چيز نمايانى .

اى آنكه به مهربانى خود پايدار گرديد ، در نتيجة عرش در ذاتش

پنهان گرديد ، آثار را با آثار نابود ساخته ، ونامحرمان را با احاطه كننده هاي

مدارهاى أنوار محو نمودى ، اى آنكه در سراپرده هاي عرش نوراني

خويش آنچنان پيچيده اى كه چشمها از ديدنت عاجزند .

اى آنكه با كمال زيبائى ونورانيت آنچنان تجلى كرده اى كه عظمتت

بر تمامى ما سايه افكنده است ، چگونه مى توان گفت كه پوشيده اى در

حالي كه اين گونه آشكارى ، يا چگونه مى توان گفت كه غائبى ، در حالي كه

اين گونه مراقب وحاضري ، تو بر هر كار قادرى وستايش تنها تو را سزاست .