صحيفة الحسين ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٢١٩

78 - در عرفه

اينكه علتي از جانب تو داشته باشد ، چگونه از جانب من علتي براي آن

باشد .

معبودا ! تو در ذاتت بي نيازى از اينكه به تو سودى از جانب خودت

برسد ، چگونه از من بي نياز نباشى ، بارالها قضاء وقدر مرا آرزومند سازد ،

وميل به اطمينانهاى شهوت مرا أسير ساخت ، پس تو ياور من باش تا ياريم

كنى وبينايم گردانى ، وبه فضلت مرا بي نياز گردان ، تا از تلاشم بي نياز

گردم .

تو كسى هستى كه أنوار معرفت را در قلوب اوليائت تاباندى تا تو را

شناختند وبه يگانگى ستودند ، وتو كسى هستى كه نامحرمان را از دلهاى

دوستانت خارج ساختى تا غير تو را دوست نداشته باشند ، وبه غير تو پناه

نبرند ، تو مؤنس آنانى هرگاه جهانيان ايشان را به وحشت اندازند ، وتو

كسى هستى كه هدايتشان كردى هر جا كه نشانه ها برايشان آشكار شد .

چه يافت آنكه تو را گم كرد ، وآنكه تو را يافت ديگر چه گمشده اى

دارد ، به يقين زيان كرد آنكه جز به تو رضايت داد وجز تو را برگزيد ،

وزيانكار شد آنكه از تو گذشت وبه ديگران رسيد ، چگونه بنده به غير تو

اميد بندد در حالي كه احسان خويش را از أو دريغ نكرده اى ، وچگونه به

غير تو بياويزد در حالي كه عادت خويش به محبت وبخشش را تغيير

نداده اى .