صحيفة الحسين ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٢١٥

78 - در عرفه

معبودا ! چه بسيار طاعتي كه بنا كردم ، وحالتي كه بنيان نهادم ،

وعدالتت اعتمادم بر آنها را ويران نمود ، بلكه فضلت عذرم را در مورد آنها

پذيرفت ، بارالها مى دانى واگر چه طاعتت بطور استمرار از من انجام

نگرفته اما محبت تو در من مستمر است ، خدايا چگونه تصميم بگيرم در

حالي كه تو غالبي ، وچگونه تصميم نگيرم در حالي كه تو دستور دهنده اى .

بارالها ! تفكر آثار باعث دورى ديدار مى گردد ، بنابراين مرا با خود به

خدمتي وأدار كه مرا به تو پيوند دهد ، چگونه بر تو استدلال شود به آنچه

در وجودش به تو نيازمند است ، آيا براي غير تو ظهورى است كه براي تو

نيست ، تا آن آشكار كننده تو باشد ، كي غائب بودى تا نياز به دليل براي

اثبات تو داشته باشيم ، وكي دور بوده اى تا آثار ما را به تو برساند ، كور باد

چشمى كه تو را بر خود مراقب نبيند ، وزيانكار باد معامله بنده اى كه

بهره اى از دوستيت ندارد .

معبودا ! دستور به رجوع به آثار دادى ، پس مرا با جامه نور

ورهنمائى با بصيرت به خود باز گردان ، تا از آنها بسويت باز گردم همانطور كه

در آن وارد شدم ، يعنى از نظر به آنها ( استقلالا ) مصون بوده ، واز اعتماد بر