صحيفة الحسين ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٢٠٩

78 - در عرفه

وشر فاسقان جن وانس را از من دفع كن .

آنگاه آن حضرت در حالي كه چهره اش بسوى آسمان بود واز

چشمانشان همانند دو مشك آب مى ريخت ، به صداى بلند گفت :

اى شنواترين شنوندگان ، اى بيناترين بينندگان ، واى سريع ترين

حساب رسان ، واى مهربان ترين مهربانان ، بر محمد وخاندانش آقايان

با ميمنت درود فرست ، وخدايا از تو مى خواهم حاجتي را كه اگر عطا كنى

آنچه منع نمائى به من زيان نمى رساند ، واگر محرومم دارى آنچه بدهى به

من سودى نمى رساند ، از تو مى خواهم كه مرا از آتش آزاد سازى ، معبودى

جز تو نيست ، يگانه اى وشريكي ندارى ، فرمانروائى از آن توست

وستايش تو را سزاست ، وتو بر هر كار قادرى ، اى پروردگار اى پروردگار .

روايت شده كه آن حضرت بعد از اين دعا مكررا مى فرمود : اى

پروردگار اى پروردگار ، وكساني كه در گرداگرد ايشان بوده وشاهد خواندن

ايشان بودند ، از دعا كردن به خودشان باز مانده ودعاى ايشان را گوش كرده

وآمين مى گفتند ، وبه همين اكتفا كرده بودند ، آنگاه صداهايشان به

گريستتن با ايشان بلند شد وخورشيد غروب كرد ، ومردم به همراه آن

حضرت از منى كوچ كردند .