صحيفة الحسين ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ١٩٣

78 - در عرفه

توئى آنكه پشتيبانى كردى ، توئى آنكه كمك نمودى ، توئى آنكه دستگيرى

كردى ، توئى آنكه يارى نمودى ، توئى آنكه شفا دادى ، توئى آنكه سلامتي

عنايت كردى ، توئى آنكه گرامى داشتى ، خجسته وبرتر گرديدى ، پس

سپاس جاودانه از آن توست ، وشكر همواره تو را سزاست .

پس معبودا ! من اعتراف كننده به گناهم هستم پس آنها را ببخشاى ،

منم آنكه بد كردم ، منم آنكه خطا كردم ، منم آنكه همت به بدى كردم ، منم

آنكه ناداني نمودم ، منم آنكه غفلت كردم ، منم آنكه سهو وخطا كردم ، منم

آنكه به غير تو اعتماد كردم ، منم آنكه دانسته بد كردم ، منم آنكه قول دادم ،

منم آنكه بد قولي كردم ، منم آنكه پيمان شكنى نمودم ، منم آنكه اقرار

كردم .

پروردگارا ! به نعمتت بر من ونزدم اعتراف كرده واز گناهانم رجوع

مى كنم ، آنها را بيامرز ، اى آنكه گناهان بندگانش به أو زيان نرسانده وأو از

طاعتشان بي نياز است وهر كدام كه عمل صالح انجام دهند را با رحمت

وياريش موفق مى گرداند ، بارالها ومعبودا حمد شايسته توست .

بارالها ! امرم فرمودى نافرمانيت كردم ، ونهى كردى مرتكب گرديدم ،

از اينرو به گونه اى گرديده أم كه نه بي گناهم تا عذر بخواهم ونه قدرت دارم