صحيفة الحسين ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ١٩١

78 - در عرفه

اى آنكه در حال بيمارى أو را خواندم ومرا شفا داد ، وبدون لباس

بودم مرا پوشاند ، وگرسنه بودم مرا سير كرد ، وتشنه بودم سيرابم نمود ، در

حالي كه خوار بودم عزيزم گرداند ، ونادان بودم مرا شناساند ، وتنها بودم

زيادم گردانيد ، وغريب بودم مرا باز گرداند ، ونادار بودم بي نيازم كرد ، از أو

يارى خواستم ياريم نمود ، وبي نياز بودم از من سلب نكرد ، سكوت كردم

خود بدون سؤال عطا فرمود .

پس سپاس وشكر سزاوار توست ، اى آنكه لغزشم را ناديده گرفت ،

وغم زدگيم را بر طرف كرد ، ودعوتم را پاسخ داد ، وعيبم را پوشاند ،

وگناهانم را بخشيد ، وحاجتم را عنايت كرد ، وبر دشمنم پيروزم گرداند ،

واگر نعمتهايت ومنتها وبخشندگيهاى ارزشمندت را بشمارم توان شمارش

آنها را ندارم .

مولايم ! توئى آنكه منت نهادى ، توئى آنكه نعمت دادى ، توئى آنكه

نيكى كردى ، توئى آنكه زيبا نمودى ، توئى آنكه تفضل كردى ، توئى آنكه

كامل كردى ، توئى آنكه روزى دادى ، توئى آنكه موفق نمودى ، توئى آنكه

عطا كردى ، توئى آنكه بي نياز نمودى ، توئى آنكه اندوخته بخشيدى ، توئى

آنكه در پناه گرفتى ، توئى آنكه كفايت كردى ، توئى آنكه راهنمائى نمودى ،

توئى آنكه بازداشتى .

توئى آنكه پرده پوشى نمودى ، توئى آنكه آمرزيدى ، توئى آنكه

ناديده گرفتى ، توئى آنكه تمكين دادى ، توئى آنكه عزت دادى ،