صحيفة الحسين ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ١٧٩

78 - در عرفه

سپاس خداى را سزاست ، سپاسى كه برابرى كند با ستايش

فرشتگان مقرب وپيامبران مرسل أو ، ودرود وسلام خدا بر برگزيده اش

محمد پايان دهنده پيامبران وخاندان پاك وطاهر وبي آلايش أو .

پس آن حضرت شروع در سؤال كرد ودر دعا اهتمام نمود ، وآب از

ديدگان مباركش جارى بود ، آنگاه گفت :

خدايا ! مرا آنگونه قرار ده كه از تو بترسم گويا تو را مى بينم ، ومرا با

تقوايت سعادتمند گردان ، وبه نافرمانيت بدبختم مكن ، ودر قضاء

وقدرت برايم خير را اختيار فرما ، ودر آن بركت ده ، تا اينكه زود آمدن آنچه

به تأخير انداخته اى ، وتأخير آنچه زود آمدنش را مقدر كرده اى را دوست

نداشته باشم .

خدايا ! بىنيازيم را در جانم ، يقين را در دلم ، واخلاص را در كارم ،

ونور را در ديدگانم ، وبصيرت را در دينم مقدر فرما ، ومرا از اندامم بهره مند

ساز ، وگوش وچشمم را هنگام مرگ در اختيار قرار ده ، ومرا بر كسى كه

به من ستم كرده يارى گردان ، وانتقام ونيازم را در أو به من بنمايان ، وچشمم

را به اين عمل روشن گردان .

خدايا ! گرفتاريم را بر طرف ، وعيبم را بپوشان ، وخطايم را بيامرز ،

وشيطان را از من دور ساز ، وگروهايم را آزاد ساز ، واى معبودم برترين درجه