صحيفة الحسين ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ١٧٣

78 - در عرفه

بزرگت ونيكى ديرينه ات به من از أنواع كسب وكارها وگونه هاى مختلف

لوازم زندگى بهره مندم ساختى ، آنگاه كه نعمتهايت را بر من تمام ساخته

وبلاها را از من دور ساختى .

ناداني وگستاخيم بر تو ، تو را باز نداشت كه به آنچه مرا به تو نزديك

مى كند وبه با منزلت گرديدن نزد تو موفقم مى دارد مرا دلالت وراهنمائى

كنى ، اگر تو را بخوانم أجابت كرده ، واگر از تو حاجت طلبم عنايت

مىنمائى ، واگر فرمانبرداريت را بكنم شكر گذارده ، واگر سپاست را بگويم

بر نعمتهايت مىافزايى ، تمامى اينها براي كامل كردن نعمتهايت بر من

ولطف وعنايتت نسبت به من مى باشد .

پاك ومنزهى ، پاك ومنزهى ، اى آغاز كننده وبرگرداننده ، ستوده

وبزرگوار ، نامهايت مقدس ونعمتهايت بزرگست ، خدايا كدام نعمتهايت را

بشمار آورده وذكر كنم ، يا كدام عطاهايت را توان شكر گذاردن دارم ، در

حالي كه بيشتر از آنست كه شمارندگان بشمار آورند يا حافظان آن را فرا گيرند ،

وخدايا آنچه از بد حالي وپريشانى كه از من باز گردانده ودفع نمودى

بيشتر از سلامتي وخوشحالى است كه در من نمايان است .

بارالها ! با حقيقت ايمانم وبناى محكم يقينم ويكتاپرستى

بي آلايشم ، ونهاد پوشيده أم ، وآويزه هاى راههاى نور ديده أم ، وچينهاى

صفحه پيشانيم ، وشكافهاى حفره هاي راههاى تنفسم ، وپره هاى نرم