صحيفة الحسين ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ١٧١

78 - در عرفه

بيش نبودم مرا در گاهواره حفظ كرده واز شيرى گوارا به من روزى دادى ،

ودلهاى پرستاران را به من متمايل ساخته ومادران مهربان را عهده دار من

نمودى ، واز راهزنان جن پاسداريم كردى ، واز زيادة ونقصان سالمم نگاه

داشتى ، پس تو مهربان وبخشنده وبسيار بزرگ ووالائى .

تا آنگاه كه به سخن در آمدم نعمتهاى گسترده ات را بر من تمام

نمودى ودر هر سال مرا بيشتر رشد دادى ، وزماني كه سرشتم تكامل يافت

وتاب وتوانم به حد اعتدال رسيد ، حجتت را بر من واجب ساختى ،

بدين وسيله كه معرفتت را به من الهام كرده وبه شگفتيهاى حكمتت مرا

متعجب ساختى .

وبه آنچه در آسمانها وزمينت از پديده هاى نوينت آفريدى مرا

بيدار ساختى ، وبراي شكرگذارى وياد كردنت مرا آگاهم نمودى ، وطاعت

وبندگيت را بر من واجب كرده ، وبه آنچه پيامبرانت آورده اند آگاهيم

دادى وپذيرش خوشنوديهايت را برايم آسان نمودى ، ودر تمامى اين

موارد با كمك ولطفت بر من منت نهادى .

خداوندا ! هنگاميكه مرا از برترين سرشت آفريدى ، وخشنود

نشدى كه نعمتي را به خاطر نعمتي ديگر نداشته باشم ، وبه منت بسيار