صحيفة الحسن ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٣٨١

4 - نام نيكويش حسن ، خلقش حسن ، خويش حسن

لمعه اى از پرتو روى نكويش ( والضحى )

تار مويش لام ( والليل إذا يغشى ) شده

از نگاه چشم مستش حور حيران در قصور

قهرمان ( يعمل الجهر وما يخفى ) شده

بر دم عيسى دميده تا مسيحا دم شده

دست موسى را گرفته تا يد بيضا شده

همچو جدش مصصفى پيشانى نوراني اش

نقش نور ( سبح اسم ربك الاعلى ) شده

همچو بابش مرتضى چون ماه در شبهاى تار

نوربخش بي چراغان شب يلدا شده

خوان جودش ( ربنا انزل علينا مائده )

نان بي من واذايش ( من والسلوى ) شده

طاق ابروى خمش ، بر آن خم ابر وقسم

در ره معراج ما چون ( مسجد الأقصى ) شده

نسل پاك احمد وحيدر حسين است وحسن

اين دو دريا بار ديگر باز يك دريا شده

جاى پيغمبر حسن ، جاى على باشد حسين

زين دو نور أنوار نيكان جهان أنشأ شده

هر كه در حسن حسن حسن خداوندى نديد

روز ديد از ديدن دادار نابينا شده

( فكرت خراساني )