صحيفة الحسن ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٣٨

مقدمه مؤلف

مجروح شده بود را روى تختى خواباندند وبه مدائن بردند ( 1 ) .

بار سوم با خنجر در وقت نماز به آن حضرت حمله كرده

ومضروبش ساختند .

امام در برابر اين حوادث

آنچه پيش آمده بود امام را در وضعيتى سخت قرار داد ، براي

تصميم گيرى در برابر آنچه به وقوع پيوسته بود گروهى از سران وبزرگان را

دعوت كرد وبراي ايشان سخن گفت وزيانهاى صلح با معاوية را بر شمرد ،

ولى گفتار امام اثرى نمى بخشيد وآنان از فرصت معالجهء امام استفاده كرده

وبراي پيوستن فضاحت بار به معاوية بيشتر تلاش مى كردند ، وضع امام در

اين موقعيت موجب سرگردانى وحيرت بود ، از يك سو مبارزه با معاوية

جهادي واجب مى ديد ، واز سوى ديگر از هم پاشيدگى وروحيهء خيانت

آميز سپاهيان را مى نگريست ، با اينكه از اصلاحشان نا اميد بود باز

خواست يك بار ديگر ميزان پايداريشان را در صورت وقوع جنگ بيازمايد

از اينرو براي آنان خطبه خواند ، هنوز خطبه امام پايان نيافته بود كه از هر

سو فرياد سپاهيان برخاست : زنده مىمانيم زنده مىمانيم .

امام پس از اين ماجراى دردناك دانست كه اگر بخواهد با معاوية

بجنگد تنها ودست خالى مى ماند ، با مشاهدهء چنين موقعيت سياه

ودردناك امام مصلحت را در پذيرش صلح ديد وبيش از آنكه فاجعه اى

ننگين پيش آيد در قبول آن شتاب ورزيد .

1 - ارشاد المفيد : 170 .