صحيفة الحسن ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٣٥٩
27 - درتوشه گرفتن براي روز قيامت
27 - درتوشه گرفتن براي روز قيامت
جز با اعتماد به ارزشمندى آن دراز نمى كرد ، از وقايع روزگار شكايت
نكرده وخشمگين وملول نمى گرديد ، أكثر أيام ساكت بود ، وچون لب به
سخن مى گشود بر گويندگان غالب مى گرديد .
انساني ضعيف وناتوان شمرده مى شد ، وچون زمان كوشش
فرا مى رسيد همانند شير ژيان مى گرديد ، آنگاه كه در جمع دانشمندان
قرار مى گرفت حرص أو در شنيدن از گفتن بيشتر بود ، مغلوب كلام وسخن
مى گشت ، اما مغلوب سكوت نمى گرديد .
ودر مورد آنچه انجام نمى داد سخنى نمى گفت ، در مقابل آنچه
نمى گفت را انجام مى داد ، اگر دو امر بر أو عرضه مى شد كه نمى دانست
كدام يك مورد خشنودى خداست ، آنچه بر هواي نفس خود نزديك بود را
يافته وترك مى كرد ، كسى را بر امرى كه مورد اعتذار واقع مى گردد ملامت
نمى كرد .
( 27 ) سخن آن حضرت
در توشه گرفتن براي روز قيامت
اى پسر آدم تو از زماني كه از مادر زاده شدى همواره در حال نابودى
عمرت مى باشى ، از آنچه در دست دارى براي آينده ات توشه گير ، مؤمن
توشه گرفته ، وكافر بهره مند مى گردد .